Een inwoonster van Oostzaan ziet op een ochtend dat een zware hijskraan voor de inrit van haar huis wordt geplaatst. Er worden bouwmaterialen voor de verbouwing bij de buren aan de overkant van het naast haar woning gelegen slootje gelost. Volgens de kraanmachinist is het niet noodzakelijk om platen op de weg te leggen. Wanneer de vrouw ’s avonds thuiskomt vertoont het wegdek echter over een strook van vier meter, diepe sporen.